Toen mijn Uber-chauffeur vroeg waar ik heen ging, zei ik: “Naar een opleiding.”
“Ah,” glimlachte hij. “Opleiding is de toekomst.”

Het was een jonge, trotse Somaliër. Hij vertelde dat hij een verkorte opleiding tot rijschoolhouder volgde om anderen te helpen onafhankelijk te worden. Daarna wilde hij im- en exportondernemer worden om de door oorlog geteisterde Somalische economie vooruit te helpen. Zijn energie was aanstekelijk — en precies wat ik nodig had als opmaat voor mijn driedaagse opleiding bij The Board Company, waar ik me liet certificeren als toezichthouder.

En eerlijk? Iedere ondernemer zou zoiets moeten doen.

Ik herontdekte iets wat ik eigenlijk wel wist, namelijk hoe waardevol het is om mensen met ervaring, overzicht en wijsheid om je heen te hebben. Ik heb als ondernemer altijd zulke mensen opgezocht — mentoren, oud-directeuren, wijze vakidioten. Mensen die me de waarheid durfden te zeggen. Die me hielpen niet alleen in mijn bedrijf te werken, maar ook aan mijn bedrijf. Natuurlijk proberen we die rol van klankbord zo goed mogelijk te spelen vanuit 155. Maar zo’n commissaris doet natuurlijk meer.
Die rol van een commissaris of raad van advies gun ik dan ook iedere ondernemer.

Veel bestuurders maken dezelfde fouten als ondernemers: ze duiken weg bij problemen. Crisis? Eerst hopen dat het overwaait. Maar, zoals crisisexpert Frank Peters zei:

“90% duikt weg, maar in 90% van de gevallen hadden ze moeten handelen.”

Ik herken dat. In een tijd waarin je nog maar 24 minuten hebt om te reageren op een online rel, in plaats van 24 uur, kun je beter zélf de regie nemen. Als iemand mij of mijn organisatie op X afbrandt, nodig ik die persoon uit voor een gesprek. Niet om ruzie te maken, maar om te luisteren. Kritiek heeft bijna altijd een punt en na zo’n gesprek is er altijd meer begrip.

Wat me raakte: goed toezicht is eigenlijk ondernemen met afstand. Je leert scenario’s denken in plaats van in reflexen handelen. Je stelt jezelf drie simpele, confronterende vragen:

1. Is er een plan?
2. Is er een team?
3. En werkt dat team écht aan dat plan?

Wees eerlijk: kun jij op alle drie volmondig ja antwoorden?
De beste toezichthouders die ik ontmoette, denken vooruit. Ze surfen op trends als AI, duurzaamheid en vergrijzing, en vertalen die naar concrete strategie. Dat kunnen ondernemers ook, mits we durven loslaten dat we alles zelf moeten weten. Niemand is groter dan de club, ook niet als het jouw eigen bedrijf is.

Onze moderator van de opleiding, Annemarie van Gaal, is niet alleen een topcommissaris, maar ook een ondernemer pur sang. Zij slaat als geen ander de brug tussen ondernemen en toezicht houden. Haar geheim? Respect en vertrouwen. Problemen klein maken. Iedereen in de organisatie eigenaarschap laten nemen. Precies de ingrediënten die je nodig hebt om een high-performance cultuur te bouwen.

Terug naar mijn Uber-chauffeur: “Ik wil iets doen waardoor mijn kinderen trots kunnen zijn,” zei hij. Dat raakte me. Want dáár draait ondernemerschap om: verantwoordelijkheid nemen voor wat je nalaat.

Ik ben nu officieel gecertificeerd commissaris. Dat zie ik als een grote kans om net zoveel te kunnen betekenen voor ondernemers, als de wijze mensen die ik zelf om me heen heb verzameld. En het brengt me bij een vraag die ik graag aan jullie stel:
Zouden meer ondernemers niet gebaat zijn bij een toegankelijke Raad van Advies of Raad van Toezicht?
Een netwerk van ervaren mensen die je helpen afstand te nemen, scherp te blijven en toekomstgericht te denken — zonder dat het formeel of log wordt.
Ik denk dat we dat vanuit IMK kunnen organiseren. Een soort “Commissarissen voor Ondernemers”: praktisch, onafhankelijk en met beide benen op de grond.

Want of je nu bestuurder, ondernemer of Uber-chauffeur bent — je hebt altijd een keuze:
Pak jij zelf het stuur, of laat je je rijden?